Ο γίγαντας από μπετόν: Η συναρπαστική ιστορία της Γκράβας και ο μύθος του «σκληρού σχολείου»

Από το νταμάρι των Πατησίων στην πιο εμβληματική και αμφιλεγόμενη εκπαιδευτική πολιτεία - Ένα άγνωστο... αέριο, έκανε γνωστό το σχολείο σε όλη την Ελλάδα  

Γκράβα

Το Σχολικό Συγκρότημα της Γκράβας αποτελεί το μεγαλύτερο της χώρας, μια πραγματική εκπαιδευτική πολιτεία στα σύνορα των Άνω Πατησίων (δήμος Αθηναίων) και του Γαλατσίου. Η ιστορία της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την έκρηξη της αστυφιλίας της δεκαετίας του '60, τις αρχιτεκτονικές αναζητήσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας, αλλά και με την ανάδυση ενός ιδιαίτερου, σκληροτράχηλου μαθητικού κινήματος.

Από το λατομείο στον μπρουταλισμό και την αρχιτεκτονική της Γκράβας

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η ραγδαία οικιστική ανάπτυξη της Αθήνας δημιούργησε μια επείγουσα ανάγκη για σχολικές υποδομές. Επιλέχθηκε ένας τεράστιος χώρος που μέχρι τότε λειτουργούσε ως νταμάρι, με τη λέξη «Γκράβα» να είναι αρβανίτικης προέλευσης και να σημαίνει γκρεμός ή χαράδρα. Το 1969, ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων προκήρυξε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, τον οποίο κέρδισαν οι αρχιτέκτονες Κώστας Φινές και Κώστας Παπαϊωάννου.

Η σχεδιαστική τους πρόταση βασίστηκε στις αρχές του μπρουταλισμού, ενός διεθνούς αρχιτεκτονικού κινήματος που χρησιμοποιεί το εμφανές, ανεπίχριστο σκυρόδεμα, τις γεωμετρικές γραμμές και τους μεγάλους, επιβλητικούς όγκους. Το αρχικό όραμα ήταν πρωτοποριακό, καθώς στόχευε στη δημιουργία ενός αυτόνομου εκπαιδευτικού χωριού με κοινούς χώρους, εσωτερικές αυλές και αμφιθέατρα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας, το σχέδιο υπέστη αυθαίρετες παρεμβάσεις για λόγους κόστους και ταχύτητας. Το αποτέλεσμα ξέφυγε από την ανθρώπινη κλίμακα και αντί για ένα ανοιχτό χωριό, το συγκρότημα απέκτησε μια εσωστρεφή, θηριώδη όψη με ψηλούς τοίχους και δαιδαλώδεις διαδρόμους, θυμίζοντας σε πολλούς καστροπολιτεία ή ακόμα και σωφρονιστικό ίδρυμα.

Η έναρξη λειτουργίας και η καθημερινότητα μιας εκπαιδευτικής πολιτείας

Όταν το συγκρότημα παραδόθηκε επίσημα προς χρήση τον Φεβρουάριο του 1977, τα μεγέθη του προκάλεσαν δέος. Σχεδιάστηκε για να φιλοξενεί χιλιάδες μαθητές καθημερινά, στεγάζοντας όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης στον ίδιο χώρο, από νηπιαγωγεία και δημοτικά, μέχρι γυμνάσια, λύκεια και τεχνικές σχολές. Η συγκατοίκηση τόσων διαφορετικών ηλικιών και κοινωνικών υπόβαθρων δημιούργησε ένα εκρηκτικό μωσαϊκό. Στη Γκράβα συναντήθηκαν παιδιά από την εργατική τάξη, εσωτερικοί μετανάστες, και αργότερα παιδιά μεταναστών από το εξωτερικό. Αυτή η πολυπολιτισμικότητα και η μαζικότητα μετέτρεψαν το συγκρότημα σε έναν ζωντανό οργανισμό, αλλά και σε ένα πεδίο έντονων κοινωνικών ζυμώσεων.

Οι λόγοι που το συγκρότημα χαρακτηρίστηκε ως σκληρό σχολείο

Η φήμη της Γκράβας ως «σκληρού σχολείου» ή ακόμη και ως «άβατου» δεν άργησε να χτιστεί, κυρίως κατά τις δεκαετίες του 1980 και 1990. Σε αυτό συνέβαλε καθοριστικά η ίδια η αρχιτεκτονική της απομόνωσης, καθώς οι δαιδαλώδεις διάδρομοι, οι τυφλές γωνίες και οι τεράστιες αυλές καθιστούσαν εξαιρετικά δύσκολο για τους εκπαιδευτικούς να ελέγξουν έναν τόσο αχανή χώρο, διευκολύνοντας την παραβατικότητα. Παράλληλα, η Γκράβα έγινε το απόλυτο κάστρο των μαθητικών κινητοποιήσεων στην Αθήνα. Στις μεγάλες καταλήψεις του 1990-1991 και του 1998, το συγκρότημα πρωτοστατούσε με κινητοποιήσεις που κρατούσαν μήνες, ενώ οι μαθητές του απέκτησαν τη φήμη των πιο οργανωμένων, ερχόμενοι συχνά σε άγριες συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις.

Η παραβατικότητα απέναντι στην ακαδημαϊκή επιτυχία και το «Γκράβαρντ»

Για πολλά χρόνια, τα ρεπορτάζ των ΜΜΕ παρουσίαζαν τη Γκράβα αποκλειστικά ως ένα περιβάλλον γεμάτο συμμορίες και ναρκωτικά. Αν και τα προβλήματα νεανικής παραβατικότητας ήταν υπαρκτά λόγω της μαζικότητας, η εικόνα αυτή ήταν εν μέρει διογκωμένη. Στην πραγματικότητα, το «Γκράβαρντ», όπως το αποκαλούσαν χιουμοριστικά οι μαθητές, είχε να επιδείξει και σπουδαίες ακαδημαϊκές επιδόσεις. Εκατοντάδες παιδιά πετύχαιναν κάθε χρόνο στις πανελλαδικές εξετάσεις, ενώ μέσα από αυτό το σκληρό περιβάλλον αναδείχθηκαν επιστήμονες, καλλιτέχνες και αθλητές που έμαθαν από νωρίς να επιβιώνουν και να διεκδικούν.

Η Γκράβα δεν ήταν ποτέ ένα συνηθισμένο σχολείο. Χτίστηκε ως ένα φιλόδοξο αρχιτεκτονικό πείραμα, μετατράπηκε σε μια θορυβώδη εκπαιδευτική πολιτεία και σφραγίστηκε από την ιστορία των μαθητών της, παραμένοντας μέχρι σήμερα το πιο εμβληματικό σχολικό τοπόσημο της σύγχρονης Αθήνας.
 

Πηγή: skai.gr
1 0 Bookmark

Απόρρητο