Του Dan Crenshaw, μέλους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, βουλευτής των ΗΠΑ από το Τέξας*
Η υποστήριξη προς την Ουκρανία ενάντια στη Ρωσία παραμένει ένα θέμα που προκαλεί αμηχανία και διχασμό, ακόμη και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Γιατί προκαλεί αμηχανία; Επειδή, σε αυτό το στάδιο, η βοήθεια προς τους Ουκρανούς για να πετύχουν τη νίκη θα είχε σχετικά μικρό κόστος, όμως η Δύση παραμένει διστακτική.
Στις αρχές του πολέμου, η κριτική για το μεγάλο οικονομικό βάρος που επέφερε ήταν κατανοητή. Οι Αμερικανοί φορολογούμενοι συνεισέφεραν πάνω από 100 δισεκατομμύρια δολάρια. Ορισμένοι επικριτές υποστήριζαν επίσης, δικαιολογημένα, ότι η παροχή βοήθειας στην Ουκρανία ενέχει τον κίνδυνο επικίνδυνης κλιμάκωσης της σύγκρουσης με τη Ρωσία. Δεν συμφωνούσα με αυτές τις εκτιμήσεις τότε και εξακολουθώ να διαφωνώ. Η οικονομική δέσμευση αποτελούσε ένα ελάχιστο μέρος των δαπανών που ήδη διαθέτουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για την άμυνα, και το μεγαλύτερο μέρος της χρησιμοποιήθηκε για την αγορά εξοπλισμού αμερικανικής κατασκευής.
Αλλά το σημαντικότερο όφελος αυτής της επένδυσης είναι ένα: η σταθερότητα.
Η ανάσχεση της Ρωσίας στα σύνορα της Ουκρανίας θα εξασφάλιζε στην Ευρώπη και το ΝΑΤΟ δεκαετίες ειρήνης και εξακολουθεί να αποτελεί τη σωστή επιλογή. Αν επιτρεπόταν στη Ρωσία να κατακτήσει την Ουκρανία, ο Βλαντίμιρ Πούτιν θα έφτανε στα σύνορα τεσσάρων ακόμη χωρών του ΝΑΤΟ, καταδικάζοντας τη Δύση σε διαρκείς εντάσεις και νέες οικονομικές ανάγκες για πολλά χρόνια. Από στρατηγικής άποψης, η επιλογή αυτή δεν ήταν ποτέ δύσκολη.
Παρ’ όλα αυτά, η συζήτηση άξιζε τον κόπο. Υπήρχαν λογικοί άνθρωποι που διατύπωναν λογικές κριτικές. Ωστόσο, οι κριτικές αυτές δεν ισχύουν πλέον. Η χρηματοδότηση που απαιτείται πλέον για τη στήριξη της Ουκρανίας είναι ελάχιστη. Οι Ουκρανοί έχουν δημιουργήσει την πιο αποδοτική και καταστροφική εγχώρια στρατιωτική βιομηχανική βάση στον κόσμο, η οποία μπορεί να καινοτομεί και να παράγει με τον ρυθμό του πεδίου μάχης. Η κύρια υποστήριξη που χρειάζεται η Ουκρανία από τις ΗΠΑ είναι πληροφορίες και βοήθεια στον τομέα της άμυνας κατά των βαλλιστικών πυραύλων.
Και ο φόβος για κλιμάκωση; Μόνο οι ανόητοι εξακολουθούν να το πιστεύουν αυτό. Οι Ουκρανοί πραγματοποιούν επιθέσεις βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος εδώ και χρόνια. Η υποστήριξη του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία σίγουρα δεν αποτελεί μυστικό για τους Ρώσους. Οι συνέπειες; Τίποτα άλλο παρά δηλώσεις με σκληρή ρητορική από τον αδύναμο και απερίσκεπτο ηγέτη του Κρεμλίνου, Βλαντίμιρ Πούτιν.
Επομένως, αν η περαιτέρω υποστήριξη κοστίζει ελάχιστα στη Δύση και δεν προκαλεί κλιμάκωση με μια πυρηνική δύναμη, γιατί αυτή η διστακτικότητα;
Το να εξηγήσω το «γιατί» θα ήταν μια κουραστική περιπλάνηση μέσα από την πολιτική δειλία και τη γεωπολιτική άγνοια τόσων πολλών συναδέλφων μου στο Κογκρέσο. Ας επικεντρωθούμε, αντίθετα, σε αυτό που πρέπει να γίνει αυτή τη στιγμή.
Πρώτον, οι ΗΠΑ πρέπει να συνεχίσουν να μοιράζονται ζωτικές πληροφορίες που επιτρέπουν στην Ουκρανία να αμυνθεί. Δεύτερον, να συνεχίσουν να προμηθεύουν όπλα που χρηματοδοτούνται μέσω του PURL. Πρόκειται για τον «Κατάλογο Προτεραιοτήτων για την Ουκρανία» (Prioritized Ukraine Requirements List), ένα έξυπνο πρόγραμμα χρηματοδότησης του ΝΑΤΟ που επιτρέπει στους Ευρωπαίους συμμάχους να αγοράζουν αμερικανικό στρατιωτικό εξοπλισμό για την Ουκρανία. Οι φορολογούμενοι των ΗΠΑ δεν επιβαρύνονται οικονομικά, ενώ η εγχώρια βιομηχανία ευημερεί.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους πρέπει να σταματήσουν τους ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους που σκοτώνουν αδίστακτα Ουκρανούς πολίτες και καταστρέφουν ενεργειακές εγκαταστάσεις και κρίσιμες υποδομές. Ο στρατηγικός στόχος του Πούτιν είναι απλός και προβλέψιμος: να σπάσει το ηθικό του ουκρανικού λαού πριν από το χειμώνα. Οι βαλλιστικοί πύραυλοι είναι το μόνο πράγμα που μπορούν να σταματήσουν μόνο οι αναχαιτιστικοί πύραυλοι Patriot. Τα drones δεν μπορούν να προσφέρουν άμυνα εναντίον τους.
Υπάρχουν δύο τρόποι για να λυθεί αυτό το πρόβλημα. Ο πρώτος δεν αποτελεί επιλογή αυτή τη στιγμή: η προμήθεια στην Ουκρανία μεγάλου αριθμού αναχαιτιστικών πυραύλων για τα αμυντικά συστήματα Patriot δεν είναι εφικτή, καθώς τα αποθέματα έχουν εξαντληθεί και η παραγωγή διαρκεί πολύ για να προσφέρει την άμεση βοήθεια που χρειάζεται η Ουκρανία.
Η άλλη επιλογή είναι η καταστροφή εκτοξευτών βαλλιστικών πυραύλων εντός της Ρωσίας. Τα ουκρανικά drones μπορούν να το κάνουν αυτό, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να κατευθυνθούν τα drones ώστε να χτυπήσουν αυτούς τους κινητούς και καλά προστατευμένους στόχους.
Εδώ μπαίνει στο προσκήνιο το Starlink, η δορυφορική υπηρεσία διαδικτύου της SpaceX του Ίλον Μασκ.
Το Starlink είναι απαραίτητο για τις επικοινωνίες στο πεδίο της μάχης και τον πόλεμο με drones στην Ουκρανία. Προφανώς, η πρόσβαση στο Starlink δεν πρέπει να περιορίζεται στην Ουκρανία, όπως φαίνεται να συνέβη την περασμένη εβδομάδα, πριν αποκατασταθεί εν μέρει. Ωστόσο, το Starlink θα πρέπει επίσης να τεθεί σε λειτουργία και πάνω από τη Ρωσία. Το κόστος μιας τέτοιας ενέργειας θα ήταν αμελητέο, ενώ θα μπορούσε να σώσει τις ζωές αμέτρητων Ουκρανών αμάχων, καθώς και να προστατεύσει τις ενεργειακές εγκαταστάσεις και τις κρίσιμες υποδομές της Ουκρανίας.
Ο Μασκ δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι το Starlink μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για «αμυντικές δραστηριότητες». Αυτή είναι μια λογική πολιτική για μια εμπορική εταιρεία. Όμως, η στοχοθέτηση ρωσικών βάσεων βαλλιστικών πυραύλων που σκοτώνουν Ουκρανούς δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «αμυντική»;
Ο Μασκ αναφέρθηκε επίσης στο Starshield, τη στρατιωτική έκδοση του Starlink που χρησιμοποιεί το Πεντάγωνο, υποδηλώνοντας ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αντ’ αυτού. Ποιο είναι το πρόβλημα; Στρατιωτικοί αξιωματούχοι στην Ευρώπη μου λένε ότι η κάλυψη του Starshield, η οποία εξακολουθεί να αυξάνεται, είναι προς το παρόν πολύ περιορισμένη για την αποτελεσματική πλοήγηση των drones.
Κάποιοι συνεχίζουν να επικαλούνται τον φόβο της κλιμάκωσης ως λόγο για να μην επιτραπεί στην Ουκρανία η πρόσβαση στο Starlink πάνω από το έδαφος της Ρωσίας, αλλά αυτός ο φόβος μπορεί εύκολα να μετριαστεί. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει ξεκαθαρίσει: Θα χρησιμοποιούσε το Starlink αποκλειστικά για να στοχεύσει ρωσικούς εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων. Τίποτα άλλο. Αν η Ουκρανία παραβίαζε αυτή την υπόσχεση, η πρόσβαση στο Starlink θα μπορούσε να διακοπεί άμεσα. Έχουμε όλα τα μέσα πίεσης.
Έχουμε επίσης μέσα πίεσης εναντίον του Πούτιν. Όμως αρνούμαστε να τα χρησιμοποιήσουμε. Ο νόμος «Lindsey O. Graham Sanctioning Russia and Iran Act» ψηφίστηκε πρόσφατα και τέθηκε σε ισχύ. Την Παρασκευή, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα που εξαιρεί τη Ρωσία. Θα έπρεπε να το ξανασκεφτεί, έστω και μόνο για να τιμωρήσει τον Πούτιν που τον έφερε σκόπιμα σε δύσκολη θέση στη διεθνή σκηνή. Ο Πούτιν το έκανε αυτό επιτιθέμενος στον ενεργειακό τομέα της Ουκρανίας αμέσως μετά την προσπάθεια του Τραμπ να επιβάλει κατάπαυση του πυρός στις ενεργειακές υποδομές. Η προσπάθεια του Αμερικανού προέδρου να μεσολαβήσει για την ειρήνη είναι ένας ευγενής στόχος, τον οποίο υποστηρίζω. Ωστόσο, οι συμφωνίες βασίζονται και στις δύο πλευρές, και ο Πούτιν έχει καταστήσει σαφή την πρόθεσή του.
Ο πρόεδρος Τραμπ δεν πρέπει να δεχτεί μια τόσο κραυγαλέα έλλειψη σεβασμού. Πρέπει να επιβάλει τις κυρώσεις, να καταστρέψει τη ρωσική οικονομία και να παροτρύνει τον Ίλον Μασκ να βοηθήσει τους Ουκρανούς να στοχεύσουν ρωσικούς βαλλιστικούς πυραύλους εντός της Ρωσίας. Αυτός είναι ένας από τους ευκολότερους γεωπολιτικούς υπολογισμούς της εποχής μας. Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε δράση.
- Reuters: Το Ιράν παρατείνει τις συνομιλίες με τις ΗΠΑ για να αποδυναμώσει πολιτικά τον Τραμπ ενόψει των εκλογών
- Νετανιάχου: Συζήτησα με τον Τραμπ την εξάλειψη του ιρανικού καθεστώτος - «Είμαστε αποφασισμένοι να την ολοκληρώσουμε»
- Τίρανα: 8η ημέρα συγκρούσεων φοιτητών και Αστυνομίας: Ρίψεις δακρυγόνων και νερού - Δείτε βίντεο
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.