- Προδημοσιεύονται δύο πεζολογικά ποιήματα της Δανάης Σιώζιου με φόντο το Βερολίνο από τον τόμο "23 Έλληνες συγγραφείς ή Γερμανικά άνευ διδασκάλου".
- Ο τόμος είναι έκδοση της Deutsche Welle και της ΕΣΤΙΑΣ και θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες.
- Η Δανάη Σιώζιου, γεννημένη στην Καρλσρούη, εκφράζει την άρνησή της να συμμορφωθεί με τις ηθικολογίες και τους φιλόλογους, όπως αναφέρεται σε ποίημά της στον τόμο.
Προδημοσιεύουμε δύο πεζολογικά ποιήματα της Δανάης Σιώζιου με φόντο το Βερολίνο από τον τόμο "23 Έλληνες συγγραφείς ή Γερμανικά άνευ διδασκάλου" που κυκλοφορεί σύντομα.Οι κριτικοί της λογοτεχνίας είναι «ορκωτοί λογιστές λέξεων» λέει κάπου ο τσετσενικής καταγωγής Έλληνας ποιητής Jazra Khaleed. «Όσο κι να προσπαθούν οι ηθικολόγοι κι οι φιλόλογοι να με φέρουν στα μέτρα τους δεν ωφελεί» λέει κάπου η γεννημένη στην Καρλσρούη ποιήτρια Δανάη Σιώζιου. Πού το λέει; Σε ένα από τα ποιήματά της που θα δημοσιευθούν στον τόμο «23 Έλληνες συγγραφείς ή Γερμανικά άνευ διδασκάλου», έκδοση της Deutsche Welle και της ΕΣΤΙΑΣ, ο οποίος κυκλοφορεί σε λίγες μέρες.
Ας αφήσουμε λοιπόν κατά μέρος τα υποδεκάμετρα και τους διαβήτες μας κι ας ακούσουμε την ποίηση όπως είναι, εκτός νόμου και κανόνα, αποσυνάγωγη. Σήμερα ένα πεζολογικό ποίημα της Δανάης Σιώζιου, μια απέριττη αγάπη που εκτυλίσσεται στην Πλατεία Χαϊδελβέργης στο Βερολίνο.
Heidelbergerplatz
Είναι αργά το απόγευμα και τα δύο νεαρά αγόρια, τσουλάνε με τις σανίδες τους, τα σώματα τους λυγίζουν καθώς εναλλάσσουν φιγούρες.
- Πρέπει να έχεις τύχη σ' αυτή την πόλη, λέει ο ένας,
- Τι σημαίνει τύχη, τον ρωτάει ο άλλος.
- Τύχη σημαίνει να βρεις, ας πούμε, ένα εικοσάρικο στο δρόμο, του απαντά.
Γελάνε καθώς εκτελούν μικρούς χορευτικούς κύκλους ο ένας γύρω από τον άλλο και στο μεταξύ ο ήλιος αρχίζει να δύει.
- Λοιπόν θα έρθεις σπίτι μαζί μου, ρωτάει το αγόρι που λίγο πριν μιλούσε για την τύχη, μπορούμε να κάτσουμε στο δωμάτιό μου, η μαμά μου θα έχει μαγειρέψει και θέλω να σου δείξω κάτι.
- Τι θέλεις να μου δείξεις;
- Θέλω να σου δείξω το κρεβάτι μου, όχι, βασικά κάτω από το κρεβάτι μου, έχω κρύψει ένα δώρο για σένα.
- Τι δώρο έχεις κρύψει;
- Είναι ένα κουτί.
- Τι κουτί;
- Είναι ένα μουσικό κουτί, το ανοίγεις και παίζει μουσική, η μουσική αυτή με κάνει να σε σκέφτομαι.
- Μήπως έχεις κρύψει εκεί κάτι άλλο; του λέει και ακουμπάει απαλά την κοιλιά του.
Τα δύο αγόρια τσουλάνε αργά με τα πατίνια τους, διαγράφοντας μικρούς κύκλους το ένα γύρω από το άλλο, παίρνοντας το δρόμο για το σπίτι, μοιάζουν τυχερά. Ένα χαρτονόμισμα εμφανίζεται ξαφνικά στην άκρη του δρόμου και όταν το σηκώνουν έχει επάνω του την εικόνα δύο ερωτευμένων.
Σαν το Βερολίνο να είναι πόλη της αγάπης για τη Σιώζιου, θέατρο ανεπίσημων συναισθημάτων, καταχωνιασμένων σε φευγαλέες στιγμές, αυθόρμητες φαντασιώσεις, πάναγνες. Στις όχθες του ποταμού Σπρέε. Διαβάζουμε ένα ακόμα πεζολογικό ποίημα συνοδοιπορώντας.
Spree
Δεν έχει άλλη γέφυρα, δύο θλιβεροί κύκνοι πλέουν προς τα κάτω στο ποτάμι, ένα κορίτσι σκύβει στην όχθη, οι άκρες των μαλλιών του βρέχονται, το νερό είναι βρώμικο, μα δεν τη νοιάζει, δουλεύει στο μπαρ, εκεί οι μυρωδιές ανακατεύονται όπως ακριβώς τα φθηνά υλικά για ένα μέτριο ποτό, καπνίζει αφηρημένη, ξεπλένει τα χέρια της από κάτι, εγώ, χαρούμενη, λέω, ας μην είναι αλλιώς, ας είναι έτσι κι ας έρθεις επιτέλους, βαρέθηκα τις μοναχικές βόλτες, σ’ αυτή τη γκρίζα πόλη, με το ροζ ουρανό που ανθίζει γεμάτος ανώτερα συναισθήματα, προτιμώ να μπω σε ένα αμάξι μαζί σου και να οδηγήσουμε προς το ουράνιο τόξο, θα έχουμε τα όνειρα ασφαλή σε παιδικό καθισματάκι πίσω και ανοιχτά παράθυρα απ’ όπου θα ελευθερώνουμε σήματα καπνού για τους συνοδοιπόρους που ακολουθούν και γι’ αυτούς που χάθηκαν, γίνανε ίχνη, εκκλησάκια, κεριά ή ούτε καν. Ας έρθεις, μια μέρα θα ‘ναι, μια Τρίτη, ένα τίποτα. Λέξεις που πέφτουν ήσυχες και διαλύονται σαν κόκκοι αλατιού μέσα σε υγρά συναισθήματα.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.